Vyf deure na goedheid · die sagte deur · in films
Lees die boek, of kyk daarna. Elf films, 14 min 26 s altesaam, in G se eie stem.
Een film vir die Kunstenaarsnota en een vir elk van die tien hoofstukke. Elkeen is ’n minuut of wat lank. Onder elke film, die hoofstuk in ’n paar sinne, en die pad na die hoofstuk self. Kyk na hulle een ná die ander en jy is in ’n kwartier deur die hele boek. Of lees die boek, en kom hierheen vir die prente.
Klank aan. Dit is dieselfde films as op TikTok en YouTube. Hier staan hulle saam met hul hoofstukke.
Die hooffilm · 1 min 17 s
Die eerste boek. Dit is geskryf omdat een vraag nie wou weggaan nie: is ons regtig apart? Een aanname doen die skade. Dit blyk uit wreedheid en dit blyk uit onverskilligheid. Hierdie boek staan op sy eie. Geen fisika nie. Geen vergelykings nie. Die sagte deur.
Die film. Twee mense, en ’n lyn wat tussen hulle getrek is. ’n Leser op ’n bank. ’n Deur, waardeur geloop word. Die vier op die duine onder een son.
Hoofstuk een · 1 min 13 s
Ons voel apart om vier redes. Die liggaam beskerm homself. Die verstand voeg ’n verteller by. Taal lê die name vas. Die groep maak dit groter. Elkeen is nuttig. Geeneen is die finale waarheid nie. ’n Lyn in die sand is werklik. Die sand is steeds een.
Die film. EK, en die lyn tussen my en die res. Die vraag bo-aan die lyn. ’n Lyn wat in die sand getrek is, en die duin wat reg daardeur verder geteken word.
Hoofstuk twee · 1 min 16 s
Verskil kos niks nie. Afstand wel. Wanneer ’n mens ’n kategorie word, word sy lyding inligting. Geen haat is nodig nie. Onverskilligheid is genoeg. Selfgeregtigheid laat ’n mens skade doen sonder om skadelik te voel.
Die film. ’n Vrou stap by ’n man op ’n bank verby. ’n Hokkie word om hom geteken. Die kant van die waarheid word onder een man se voete geteken, en hou op voor dit by die ander kom.
Hoofstuk drie · 1 min 30 s
Die heilige het binne die wêreld begin. Toe het dit ’n wil gekry. Dit het beveel, daar is gehoorsaam, en dit het opwaarts beweeg. Skepper hier, skepping daar. Die koste is stil: toestemming om weg te kyk. As God oral is, dan is God nie elders nie.
Die film. ’n Rooi sirkel op die grond styg op na die lug. ’n Lyn word daaronder getrek. Dan groei dit totdat dit weg is, en twee mans bly agter op die grond.
Hoofstuk vier · 1 min 18 s
Die woord God het nog altyd gewys na dít waarvan alles afhang. Niks bestaan buite die heelal nie, dus is daardie rol reeds gevul. Jy het nie in die heelal aangekom nie. Jy het daaruit gekom. Niemand het ’n spesiale posisie nie. Wreedheid word nie verbode nie. Dit word verward.
Die film. ’n Vrou kyk op na die sterre. ’n Sirkel word geteken wat haar insluit. ’n Oog in die lug kyk terug. Haar buitelyn word uit die sirkel se eie lyn geteken.
Hoofstuk vyf · 1 min 4 s
Die wêreld is een en lyk soos baie. ’n Woestyn is werklik, en so ook elke korrel. Die skeiding tussen hulle is dit nie. Die fout is die gevolgtrekking dat die korrels los van die woestyn bestaan. Om mense as apart te behandel, is nie net onvriendelik nie. Dit is onjuis.
Die film. Die duine. Een korrel uitgelig, en teruggetrek. ’n Lyn tussen twee mense, deurgehaal.
Hoofstuk ses · 1 min 28 s
’n Mens is beperk, nie onbeduidend nie. Een woord kan ’n lewe verander. Elkeen van ons is ’n venster, nie die gebou nie. Van die straat af: baie ligte. Binne, een gebou. Wat jy doen, raak ander. Wat ander raak, raak die geheel. En die geheel sluit jou in.
Die film. ’n Gebou in die nag. Sy vensters gaan een vir een aan, en een lyn word deur hulle almal getrek. ’n Aanraking, en die rimpeling kom terug.
Hoofstuk sewe · 1 min 14 s
Jy het gekies om aan te gaan. Elke daad het oorsake. ’n Mens is waar oorsake verwerk word en op ’n nuwe manier uitgedruk word. ’n Rots het geen keuse nie. ’n Stapper kan stilstaan en omdraai. Vryheid is reaksievermoë. In ’n verbonde wêreld reis dade. ’n Deur wat in een kamer toegemaak is, is in ’n ander een besluit.
Die film. ’n Rots rol teen die heuwel af terwyl ’n man stilstaan en omdraai. Rimpelings uit een kamer maak die deur in die volgende toe.
Hoofstuk agt · 1 min 27 s
Geen reël is nodig waar die aard van ’n ding genoeg is nie. Niemand het ’n reël nodig om ’n hand uit die vuur te hou nie. Om seer te maak, is nie soseer verkeerd as sinneloos nie: die linkerhand wat die regterhand aanval. Wreedheid is duur. Wat oorbly, is nie heiligheid nie. Dit is konsekwentheid.
Die film. ’n Hand wat uit die vuur teruggetrek word. Een hand wat die ander slaan, en die seer in die hand wat geslaan het. Twee mense wat dieselfde kant toe loop.
Hoofstuk nege · 1 min 23 s
Neem die bevel weg en betekenis verdwyn nie. Dit verander van plek. Dit word nie van bo af gegee nie. Dit word gebou, en verdien. Betekenis verskyn oral waar daar impak is. ’n Bosvloer ná ’n brand is waar nuwe dinge groei. Daar is geen gehoor daarbo nie. Jy tree versigtig op uit begrip, nie uit vrees nie.
Die film. ’n Rooi sirkel kom uit die lug af grond toe, tussen ’n volwassene en ’n kind. ’n Oopte. ’n Blom. ’n Leë lug.
Hoofstuk tien · 1 min 16 s
Verskil bly. Afstand los op. Jy kan luister sonder om oor te gee, ferm optree sonder haat, grense stel sonder minagting. Haat het afstand nodig, en vervaag wanneer die afstand weg is. Die korrels is steeds afsonderlik. Die woestyn is steeds een. Jy het dit reeds geweet. Nou het jy die woorde.
Die film. Twee mense staan teenoor mekaar. Die rooi gaping tussen hulle gaan toe. Die vier op die duine. Twee handpalms raak aan mekaar.
Elke film sê wat sy hoofstuk sê, in die hoofstuk se eie woorde. Die woorde op die bladsy en die woorde in die film is een teks. As hulle ooit verskil, skryf aan iam@whybekind.org.
Dieselfde films in die bronsdrag, met die fisika daaragter, is op the420code.org.