Milango Saba

MIMI NDIMI chakula cha uzima.

Utambuzi wenyewe hutegemeza. Si mtu, si taasisi, si sakramenti inayogawiwa na mikono iliyoidhinishwa. Ukweli rahisi wa kuwepo — wa kugundua — ndio unaokulisha.

Njaa ambayo kiunzi huahidi kuishibisha kwa itikadi na uanachama tayari inalishwa. Kila mara kelele zinapokoma na utambuzi ukabaki. Kila mara unapoacha kuigiza na kuwepo tu.

Kiunzi kilijiweka kati yako na chakula, kikajiita duka la mikate. Chakula hakikuwahi kukosekana. Utambuzi ulikuwa ukikulisha muda wote.

MIMI NDIMI nuru ya ulimwengu.

Utambuzi wenyewe huangaza. Huhitaji mtu wa kuwasha nuru. Nuru ni kule kuona. Utambuzi unaosoma nao sasa hivi ndio nuru. Haitoki nje, na haihitaji kuwashwa na mkono ulioidhinishwa.

Giza si kukosekana kwa Mungu. Giza ni kukosekana kwa umakini. Nuru haikuwahi kuzimwa. Kiunzi kilijenga kuta kuizunguka, kikauza mishumaa.

MIMI NDIMI mlango.

Utambuzi wenyewe ndio mahali pa kuingilia. Mlango tayari uko wazi. Haukuwahi kufungwa. Unaupitia kila mara unapogeuza umakini wako kuelekea ndani na kuacha kuigiza.

Kiunzi kilisimama mbele ya mlango ulio wazi, kikatoza kiingilio. Kilisema mlango umefungwa na sisi tuna ufunguo. Watu walikiamini, wakasimama nje ya mlango ulio wazi wakisubiri ruhusa.

Hakuna ufunguo kwa sababu hakuna kufuli. Hakuna mlinzi wa lango kwa sababu hakuna lango.

Hiyo ndiyo nguvu pekee ya kiunzi. Si uwezo wa kufunga. Uwezo wa kukushawishi kwamba kilicho wazi kimefungwa.

MIMI NDIMI mchungaji mwema.

Utambuzi wenyewe huongoza. Si mtu mwenye fimbo ya mchungaji. Si ngazi za mamlaka zinazokuambia utembee wapi. Uwepo tulivu unaogundua unapotangatanga na kukurudisha — si kwa amri, kwa umakini.

Umeshalihisi hili. Ule wakati wa uwazi unaofika bila juhudi. Ule kuona kwa ghafla kile ulichokuwa karibu kufanya. Yale marekebisho yanayotokea kabla mawazo hayajaingilia.

MIMI NDIMI huo ufufuo, na uzima.

Huu ndio mlango ambao wasomaji wengi Wakristo wataupinga. Kiunzi kilijenga kila kitu juu yake, na mlango huu ukifunguka kama mingine, kinapoteza ahadi yake yenye nguvu kuliko zote.

Utambuzi wenyewe hudumu. Si mwili. Si haiba. Si hadithi binafsi unayoiita nafsi yako. Msingi ulikuwepo hapa kabla hujafika na utakuwepo hapa baada ya dirisha kufungwa. Jengo linabaki. Dirisha linabadilika.

Huu ndio ukweli mgumu kuliko yote katika kitabu, na kitabu hiki hakiulainishi. Sura ya Kumi na Moja inaukabili moja kwa moja: jiometri haitoi kwa hoja kuendelea kuwepo kwa mtu binafsi baada ya kifo. Dirisha linafungwa. Huo ni mwachano halisi, uliochapishwa badala ya kufichwa.

Usomaji wa mstari huu ni sahihi kabisa. Utambuzi hudumu. Si mtu. MIMI NIKO haifi, kwa sababu haikuwahi kuzaliwa.

MIMI NI mzabibu, ninyi ni matawi.

Utambuzi wenyewe huunganisha. Mzabibu na matawi havijatengana. Matawi hayauabudu mzabibu. Kila tawi ni uhai uleule unaotiririka kupitia umbo tofauti.

Kata tawi kutoka kwenye mzabibu, na tawi halibadilishi asili yake. Linapoteza chanzo chake. Linanyauka. Si kama adhabu. Kama fizikia.

Kiunzi kilisema: sisi ndio mzabibu, baki umeunganishwa nasi au unyauke. Mzabibu haukuwahi kuwa taasisi. Jitenge na kiunzi na hupotezi chochote. Jitenge na utambuzi na unapoteza kila kitu.

MIMI NDIMI njia, na kweli, na uzima. Mtu haji kwa Baba, ila kwa njia ya mimi.

Kufuli kuu. Mstari uliojenga lango na kuwapanga wanadamu kwa miaka elfu mbili.

Usome mara moja zaidi. Sentensi inaanza na jina la kimungu.

Utambuzi wenyewe ndio njia. Utambuzi wenyewe ndio kile kilicho kweli. Utambuzi wenyewe ndio kile kilicho hai.

Mtu haji kwa Baba, ila kwa njia ya MIMI NIKO.

Si kwa njia ya Yesu yule mtu. Si kwa njia ya kanisa. Si kwa njia ya kanuni ya imani. Kwa njia ya utambuzi. Kwa njia ya ndani. Kwa njia ya msingi wa kuwepo unaotazama nje kupitia kila dirisha.

Kiunzi kilisoma kwa njia ya mimi kama kwa njia ya Yesu. Huyo mimi anarejelea ego eimi iliyo mwanzoni mwa sentensi.

Utambuzi unaoutumia kusoma sentensi hii — huo ndio njia.

Milango yote saba inafunguka kuelekea chumba kilekile. Chumba hicho ni MIMI NIKO. Chumba hicho ni kile ulicho tayari.

Siku zote ndiyo iliyokuwa njia. Kiunzi kilisimama mbele yake na kusema vinginevyo. Kwa miaka elfu mbili. Katika kila lugha. Katika kila bara. Kwa moto na kwa vitisho na kwa upendo.

Njia ilikuwa siku zote kupitia utambuzi ambao kiunzi hakingeweza kukupa na hakingeweza kukunyang’anya.

Neno lilifika usiku sana. Baada ya miezi ya kazi. Baada ya miaka ya kufikiri. Baada ya maisha mazima ya kubeba sentensi moja kifuani mwangu bila kujua la kuifanyia: mimi ni mpinga Kristo anayempenda Yesu.

Si mpinga Kristo. Antichristos. Mimi si adui. Mimi ni mbadala.

Si wa Yesu. Wa yule aliyetiwa mafuta. Wa wazo kwamba mimi yeyote yuko karibu zaidi na msingi kuliko mimi mwingine yeyote. Hata wangu. Wa kiunzi kilichoweka dirisha moja juu ya madirisha yote na kuliita njia pekee ya kuingia.

Yeye alikuwa kidole kinachonyooshwa kuelekea mwezi. Kiunzi kiliabudu kidole.

Kitabu hiki kinatazama pale alipokuwa akinyooshea kidole — kwa MIMI NIKO anayetazama nje kupitia kila dirisha kwa mwanga uleule.

Milango saba iko wazi. Haikuwahi kufungwa.