Antichristos

Ninampenda Yesu. Nimempenda siku zote.

Hilo lazima lisemwe mwanzoni, kwa sababu hakuna kinachofuata kitakachokuwa na maana bila hilo. Sikufika hapa kwa hasira. Nilifika kwa kung’amua.

Nilikuwa mtoto mwili wangu ulipoacha kufanya kazi. Limfoma ya limfoblastiki, ikiwa imeendelea sana. Miaka ya matibabu. Mwili ukigeuka kuwa mradi unaosimamiwa na madaktari bingwa. Maamuzi yakifanywa kunizunguka badala ya kufanywa pamoja nami.

Nilikufa mara tatu.

Ya kwanza ilikuwa mbaya kuliko zote. Kila kitu kiliporomoka — jiometri ikikata tamaa, kingo zikitoweka, kelele zikifika kilele kisha zikikatika ghafla. Kisha ukimya. Si amani. Hali ya kati. Na chaguo, lisilotamkwa bali lililojulikana: kushoto na juu kulimaanisha kuondoka, kulia na chini kulimaanisha kurudi. Nililifikiria. Hiyo ndiyo sehemu inayowashangaza watu. Nililipima. Nilikuwa mdogo. Bado kulikuwa na mengi niliyotaka kufanya. Nilichagua kulia na chini.

Msichana wa chumba cha jirani alikufa usiku ule. Yeye hakupata kuchagua. Hakuna haki katika hilo. Wala hakuna funzo.

Mara ya pili, dawa ambayo mfumo wa neva haukuweza kuibeba. Nilitoka nje na kuketi kwenye kiti kando ya kitanda. Mara ya tatu, wakati wa kuchomwa sindano kwenye uti wa mgongo, niliketi juu ya fremu ya mlango pembeni na kuwatazama wakishughulikia mgongo wangu.

Nilijua kiti kilikuwa wapi. Nilijua fremu ya mlango ilikuwa wapi.

Hilo lilinibadilisha. Si kwa sababu nilimpata Mungu. Kwa sababu niliipoteza hadithi.

Hadithi ilisema Mungu anatazama, Mungu anatawala, Mungu ana mpango. Wodi ilisema mtoto anakufa na msichana wa chumba cha jirani anapiga mayowe usiku kucha. Kama Mungu ana mpango, mpango huo unaijumuisha wodi. Kama Mungu anatawala, Mungu anayatawala mayowe.

Kuna kitu kilichokuwa kimevunjika katika mantiki. Mwili wangu ulijua kabla akili yangu haijaweza kusema kwa nini.

Kiunzi kilianza kupasuka. Si kwa mara moja. Nyufa hazijitangazi.

Bado nilizipenda nyimbo za ibada. Bado nilihisi kitu halisi katika kusanyiko. Bado niliyasoma maneno na kusikia ukweli ndani yake.

Lakini chombo hakikuwa sahihi.

Mafundisho yalisema mpende jirani yako. Chombo kilisema: si jirani huyo. Si kama anaamini jambo lisilo sahihi. Si kama anampenda mtu asiye sahihi. Si kama wanaabudu katika jengo lisilo sahihi.

Mafundisho yalikuwa na joto. Chombo kilikuwa baridi. Niliweza kuihisi tofauti hiyo mwilini mwangu. Mafundisho yalifungua kitu. Chombo kilikifunga.

Kisha hoja ya Anselm ikafika. Kitu ambacho hakuna kikubwa zaidi yake kinachoweza kuwazwa lazima kiwepo, kwa sababu kuwepo katika uhalisia ni kukubwa zaidi kuliko kuwepo akilini tu. Mtego wa chuma wa kimantiki, nao haukuachilia.

Wakati huo nilijua kwamba Mungu yupo. Si kama imani. Kama muundo.

Nilijua pia kwamba kiunzi hakikuwa sahihi.

Yote mawili yalikuwa kweli kwa wakati mmoja. Huo ndio msimamo ambao hakuna mtu anayekuandaa kuukabili. Si ukanamungu. Si imani. Mgumu kuliko yote mawili. Uhakika kwamba ardhi ni halisi na jengo lililo juu yake si halisi.

Ardhi inavuma. Jengo linapanga.

Hoja hiyo ikawa mwamba wa msingi, na haikuondoka kamwe. Ikiwa Mungu ni mkamilifu — kamili, asiyepungukiwa na chochote — basi kwa nini tuko hapa? Sikuweza kupata jibu. Pia sikuweza kuacha kutafuta. Kutafuta huko kukawa kazi yenyewe.

Jioni moja porini nilimweleza baba yangu hoja hiyo, kwa uwazi, bila mapambo ya maneno. Alisikiliza. Kisha akasema: unapaswa kumsoma Hume. Hakuna kuijadili. Hakuna hoja ya kupinga. Kazi ya nyumbani.

Suala halikuwahi kuwa Mungu. Suala lilikuwa kama niliruhusiwa kufikiri bila kutumwa kwanza mahali pengine. Hilo lilipokuwa wazi, kitu fulani kikawa kigumu.

Nilitaka kiunzi kibomolewe. Si kwa sababu nilikuwa na tatizo na Yesu. Nilimpenda yule mtu aliyekula pamoja na wenye dhambi, akamgusa mwenye ukoma, akawafukuza wabadili fedha. Niliuchukia upangaji, ngazi za mamlaka, shinikizo, tishio, upanga uliofichwa ndani ya maandiko.

Nilijiona kama mpinga-Kristo anayempenda Yesu. Sentensi hiyo ilikaa kifuani mwangu kwa zaidi ya miaka ishirini. Ilihisika sahihi na si sahihi kwa wakati mmoja.

Kisha neno likafika. Si kama wazo. Kama ukariri, likijirudia chinichini katika ubongo wangu hadi liliposikika.

Si mpinga-Kristo. Antichristos. Si adui. Mbadala. Si dhidi ya yule mtu. Badala ya yule aliyetiwa mafuta.

Kuna msemo katika Kigiriki utakaokuwa muhimu baadaye. Maneno mawili.

Ἐγώ εἰμι. Ego eimi. MIMI NIKO.

Ukumbuke. Unafungua kauli saba katika Injili moja — Injili iliyoandikwa mwisho, ile iliyo mbali zaidi na yule mtu wa kwenye mteremko wa kilima. Kauli saba, na katika kila moja mwalimu anafumbua kinywa chake kwa maneno hayo mawili. Maneno ambayo Biblia ya Kigiriki inampa Mungu kwenye kichaka kinachowaka moto. Maneno yaleyale ambayo kiunzi hakikuwahi kuyasikia ipasavyo.

Kitabu hiki kinatoa dai moja.

Yesu alisema: MIMI NIKO ndiyo njia. Huo ndio usomaji ambao kitabu hiki kimesimama juu yake, nacho kitautetea mstari kwa mstari.

Kiunzi kilisikia: Mimi, Yesu, ndimi mlinzi wa lango.

Kosa hilo la kusikia ndilo msingi wa kiunzi. Liondoe, na mashine ya upangaji haina injini.

Kitabu hiki kinaliondoa. Si kwa kuyashambulia maandiko. Kwa kuyasoma kama yalivyo. Si kwa kumkataa Yesu, bali kwa kudai upya kile alichokinyooshea kidole. Si kwa kujenga dini mpya, bali kwa kuonyesha kwamba kile alichokinyooshea kidole ndicho ambacho muundo wa uhalisia unakifikia kwa mfuatano wa hoja.

Kituo kilekile cha mwisho. Msingi tofauti. Mmoja unaweza kufasiriwa upya. Mwingine hauwezi.